Stereotyp- tatuaż kryminalisty

Stereotyp, który wciąż jest żywy

Tym wpisem rozpoczynamy projekt społeczny Pozdrowienia do więzienia  a zarazem cykl tematycznych postów.  Stereotyp, który wciąż jest żywy, zjawisko w którym ludzie oceniają po wyglądzie i szufladkują innych w społeczeństwie.

Czym jest stereotyp?

Termin stereotyp pochodzi z języka greckiego, gdzie stereós oznacza stężały, twardy, a typos — wzorzec, odcisk. Jako pierwszy definicję stereotypu we współczesnym znaczeniu socjologiczno-psychologicznym sformułował socjolog Walter Lippman. Od teorii Lippman’a definicja stereotypu, przechodziła wiele zmian i poprawek, mimo to do dziś zjawisko stereotypu nie pozostaje do końca jasno zdefiniowane.

Jak pisze Dariusz Jarosz

stereotypy (obrazy stereotypowe) tworzą się w ludzkiej świadomości nie tyle w wyniku cech wewnątrz osobniczych jednostki (choć i one mają tu znaczenie), ale głównie w wyniku społecznego tworzenia rzeczywistości przez człowieka. Do ukształtowania stereotypu nie jest bezwzględnie potrzebne doświadczenie czy obserwacja.

Natomiast Psycholog Tadeusz Mądrzycki opisywał stereotyp jako :

rozpowszechnione w określonych  grupach za pośrednictwem języka silne i trwałe przekonania ujmujące osoby lub przedmioty, których dotyczą w sposób zbytnio uproszczony i przesadny

stereotyp definicjaKochani stereotyp jest jak najbardziej zjawiskiem społecznym, często zabarwionym obrazem powstałym w ludzkim umyśle, odbiegającym od rzeczywistości. Jak to się dzieje? poprzez utrwalanie i kojarzenie, niektórych faktów, i symboli a także poprzez wpajane przez społeczeństwo wzorce.

Stereotyp kryminalisty

Pozostaje nam teraz zgłębienie trochę wiedzy, mianowicie skąd wziął się w społeczeństwie stereotyp mówiący o tym, że tatuaże noszą kryminaliści? Stereotyp powstał na przestrzeni lat, jak i wieków. Malowanie, ozdabianie i tatuowanie ciała sięga czasów prehistorycznych. W okresie paleolitu (40–14 tysięcy lat p.n.e.) i nie zawsze miał on negatywny związek z przestępczością.

Dawniej tatuaż był formą piętna i kary stosowanej w więziennictwie, natomiast obecnie zjawisko tatuażu zostało przejęte przez więźniów. Służy im do wyrażania emocji, podkreślania swojej pozycji w więzieniu, jako informacja o przynależności do danej grupy więziennej. A Także jako oznaczenie przynależności do więziennego społeczeństwa, po wyjściu na wolność.

Zatem stereotyp kryminalisty powstał w czasach kiedy tatuaż przestał być tylko więzienną oznaką, a stał się popularnym zdobieniem ciała przez innych ludzi (niezwiązanych z przeszłością kryminalną). Stereotyp powstał głównie poprzez szerzenie wizerunku, (w gazetach, mass mediach), że to zły wypaczony ze społeczeństwa człowiek nosi tatuaże. Kolejnym „gwoździem do trumny” jest fakt, że w głównej mierze, na początku tatuaż był utożsamiany z formą wyrażania własnego „Ja” wśród patologii, chuliganów i łobuzów. Na szczęście, mimo wszystko coraz częściej można spotkać się z akceptacją tatuaży, która niestety wciąż nie wyklucza zjawiska dyskryminacji i szufladkowania w społeczeństwie. Jednak o tym również będziecie mieli okazje poczytać w dalszej części cyklu wpisów.


Wpis powstał w oparciu o informacje z książek i publikacji :

Dariusz Jarosz przegląd badań „Uwagi o polskiej literaturze naukowej na temat stereotypów” [str. 99, str. 102]

Mariusz Snopek „Nowa moda, nowe trendy – współczesne oblicze tatuaży w więziennej twórczości” [str. 72]

Ewelina Białopiotrowicz, Jerzy Kojkoł z AMW „Stereotypy i uprzedzenia w środowisku studentów Akademii Marynarki Wojennej” [str. 185]

 

  • Myślę, że postrzeganie tatuażu dzisiaj na szczęście się zmienia. Sama mam tatuaż i podziwiam piękne tatuaże u innych.

    • Też myślę, że to postrzeganie się zmieniło. Ja akurat nie mam i nie czuję potrzeby, by mieć, ale zachwycam się czasem u innych, bo niektóre są jak dzieła sztuki.
      A jak byłam mała to tatuaż nie kojarzył mi się z więźniami, czy przestępcami tylko z marynarzami 😉

      • o tak! Szczególnie kotwica na ramieniu jak u Papaja 🙂

      • Dokładnie, niektóre tatuaże są jak dzieła sztuki. Dobrze to ujęłaś 🙂
        Bo tak naprawdę , pomijając już historię tatuażu, były niegdyś one popularne wśród marynarzy 🙂

    • To prawda zmienia się, ale wciąż niestety w wielu środowiskach tatuaż jest postrzegany w negatywnym znaczeniu, jako oznaczanie swojego ciała.